از مدار
تا هوش مصنوعی.

ENID قرارداد مشترک میان پیام میدان، مدل نقطه، منطق و خروجی است. هویت نقطه، هویت دستگاه و هویت درخواست فرمان هرکدام مسئولیت جدا دارند.

کاتالوگ فقط فهرست تجهیزات نیست؛ ساخت نقطه، نگاشت پروتکل، نسخهٔ مدل و تغییر هماهنگ ارجاع‌ها را به Runtime متصل می‌کند. موتورهای Rule، Expression، FSM، Automation و Limit روی همان نقاط کار می‌کنند.

منطق با نام متغیرهای مهندسی نوشته می‌شود؛ Binding نوع‌دار آن را به ENID و مقدار ACV متصل می‌کند. Compiler محلی، Thread مستقل و Host Callها مسیر متن برنامه تا درخواست کنترل را می‌سازند.

در آرایش دارای نمایشگر هوشمند، پردازش اصلی، RF/RS485 و LCD میان سه نقش سخت‌افزاری تقسیم می‌شوند. ENID، رابطه‌های ذخیره‌شده و موتورهای محلی این اجزا را به یک پلتفرم قابل برنامه‌ریزی متصل می‌کنند.

برنامه در دستگاه به Token تبدیل می‌شود؛ Context میان نوبت‌های اجرا حفظ و فقط خروجی‌های نوشته‌شده Flush می‌شوند. ANOM خط مبنای سیگنال را یاد می‌گیرد و نتیجه را داخل متغیر BASIC در اختیار منطق کنترل قرار می‌دهد.

تشخیص وضعیت فعلی با پیش‌بینی رژیم بعدی یکی نیست. قرارداد Feature، بستهٔ مدل، نگاشت معنایی و دفتر Episode این دو را به ارزیابی نتیجه در آینده متصل می‌کنند.

حرکت فعال بازار، Feature و Label زمان‌دار مبنای Training هستند. Runtime نمای جاری را بازسازی می‌کند، اما Ledger نخستین State کندل را نگه می‌دارد تا نتیجهٔ آینده با همان پیش‌بینی سنجیده شود.

خروجی تحلیل ابتدا Proposal است. Backend، Bridge و EA عمر و هویت فرمان را در سه محیط مستقل حفظ می‌کنند؛ Claim، قفل محلی و تطبیق نتیجه، حلقهٔ اجرا و بازخورد را کامل می‌کنند.

EKOS دو حلقه را کنار هم نگه می‌دارد: بازیابی دانش از سند و کد، و مقایسهٔ استقرار مطلوب با مشاهدهٔ Agent. هویت سیستم، مخزن و استقرار، مرجع مشترک این دو حلقه است.

درخواست مهندسی به Work Order و ابزارهای متناسب با همان کار تبدیل می‌شود. ساخت Candidate، Activation و Restart مراحل جدا دارند؛ Manifest، Checkpoint و Supervisor مسیر تغییر و بازیابی را قابل پیگیری می‌کنند.

یک حساب و UDS مشترک، ابزارهای زندگی و کسب‌وکار را به هم متصل می‌کند. دستیار با Context منتخب کار می‌کند؛ اتصال ERP، IoT و PC از پل‌های مشخص با چرخهٔ درخواست و نتیجه عبور می‌کند.

سه نقش مستقل به هم متصل‌اند: Twin Designer قرارداد نوع را اعتبارسنجی و منتشر می‌کند؛ Generator و Runtime از آن کد و نمونهٔ تجهیز می‌سازند؛ Scene و Process View هویت، کیفیت و تاریخچه را با اتصال مکانی و ENID Binding نمایش می‌دهند.

Agent ویندوزی تفاوت XFS و XFS4IoT را پشت Providerها قرار می‌دهد. وضعیت، رخداد و Journal مسیر جمع‌آوری و Outbox پایدار دارند؛ فرمان مسیر مستقل اعتبارسنجی امضا، مقصد، زمان، Policy و رسید اجرا را طی می‌کند.

رابط سازمانی، API دامنه و تراکنش‌های Tenant، سند را از پیشنهاد و سفارش تا تأمین، تولید، کنترل کیفیت و ثبت مالی پیگیری می‌کنند. گزارش و دستیار روی Context و ابزارهای دارای محدودهٔ دسترسی کار می‌کنند.

Profile کاربرد، دانش محصول و تقویم کشت، Context دستیار و محاسبات اقتصادی را تغذیه می‌کنند. توصیه در سابقهٔ نشست باقی می‌ماند و سناریوی اقتصادی با فرض‌های هزینه و درآمد قابل بررسی است.

پارامترهای قطعه و ماده وارد Build Pipeline می‌شوند؛ هندسهٔ CadQuery به مدل ساخت، نقشه و گزارش مشخصات تبدیل می‌شود. خروجی‌های STEP، STL، DXF و Preview نقش‌های متفاوت در بازبینی و ساخت دارند.